Wat doet ChildRight?
ChildRight vecht voor de rechten van kinderen wereldwijd. ChildRight richt zich in deze strijd primair op de bestrijding van kinderexploitatie, zoals kinderarbeid, kinderslavernij en kinderprostitutie waarbij nauw wordt samengewerkt met vooral kleinere lokale organisaties.

ChildRight informeert ook overheden, het publiek en de media over de situatie waarin kinderen zich bevinden. Maar bevrijdt indien nodig ook kindslaven. Deze kinderen worden vervolgens opgevangen en begeleidt tot ze op eigen benen kunnen staan. ChildRight leidt ook lokale medewerkers en geeft trainingen aan andere hulpverleners en docenten. Voor meer informatie klik hier.

Waar heeft ChildRight kantoren?
Childright is gevestigd in IJsselstein.

Bezoekadres :
Energieweg 7a
3401 MD IJsselstein

Heeft ChildRight eigen publicaties en tijdschriften?
ChildRight stuurt een digitale nieuwsbrief uit met daarin het laatste nieuws en achtergrondinformatie over onze werkzaamheden. Als je Vriend of donateur van ChildRight wordt, krijg je deze nieuwsbrief per e-mail thuis gestuurd. Aanmelden kan op elke pagina van deze website.

Hoe komt ChildRight aan geld?
Veel particulieren, bedrijven en jongeren nemen het initiatief om ChildRight te steunen. Daarnaast zijn er bedrijven die ChildRight sponsoren, ofwel met geld of in de vorm van producten of diensten. Ook krijgt ChildRight ondersteuning van enkele fondsen en de Sponsor Bingo Loterij. Daarnaast organiseert ChildRight diverse fondsenwervende evenementen, waarvan de opbrengst bestemd is voor de projecten.

Hoe kan ik ChildRight helpen?
Je kunt ChildRight op verschillende manieren helpen, zowel persoonlijk als met een vereniging of bedrijf. Je kunt vaste donateur worden. Je machtigt ChildRight dan om maandelijks een bepaald bedrag van je rekening af te schrijven. Ook kun je zelf een inzamelingsactie organiseren. Kijk voor voorbeelden en suggesties bij Hoe kun je helpen.

Kan ik voor ChildRight vrijwilligerswerk doen?
Ja, graag! Eventueel bij evenementen maar ook op kantoor. In principe zenden wij geen mensen uit. In het veld is het dus moeilijk om als vrijwilliger voor ChildRight te werken. Kijk voor meer informatie hier.

Wat is Kinderslavernij?
Als een kind helemaal geen geld krijgt voor zijn werk, niet naar school kan en nooit kan spelen, dan spreken we van kinderslavernij. Deze kinderen zijn verkocht of ontvoerd en nu zijn ze iemands ‘eigendom'. Hun hele leven bestaat uit werk, werk en nog eens werk. Ze krijgen net genoeg eten om dat vol te houden. Hun toekomst? Een heel groot aantal van hen gaat op jonge leeftijd dood.

Wat is Kinderarbeid?
Kinderarbeid betekent letterlijk dat kinderen werken, meestal voor (weinig of geen) geld. We spreken van kinderarbeid als een kind moet werken om zichzelf of zijn familie in leven te houden. Het kind krijgt betaald - al is dat meestal bitter weinig. Het werk zelf is ronduit slecht: ongezond en gevaarlijk. Een kindarbeider heeft geen kans op een normale jeugd. Ze kunnen niet of nauwelijks spelen en ze kunnen vaak niet naar school. Daardoor heeft zo'n kind ook geen kans op een beter leven als het ouder wordt.

Waar komt de meeste kinderarbeid voor?
De meeste kindarbeiders vind je in Afrika en in Azië. 127 Miljoen van hen zijn jonger dan 14 jaar. Maar ook in de zogenaamde ontwikkelde landen van Europa en Noord-Amerika werken kinderen: in totaal 2,5 miljoen. Alleen al in Nederland zijn er ongeveer duizend kinderprostituees.

Hoeveel kinderen werken er in de wereld?
Naar schatting 250 miljoen kinderen onder de 14 jaar werken. Het merendeel van die kinderen (61 procent) woont in Azië, 32 procent in Afrika en 7 procent in Latijns-Amerika. Maar ook in Europa en de Verenigde Staten komt kinderarbeid voor.

Alle kinderen werken toch wel eens?
Dat is waar, alle kinderen werken wel eens; in ontwikkelingslanden, maar ook in rijke landen. Elk kind doet wel eens de afwas, af en toe een boodschap, wast de auto van zijn ouders, enzovoort. Dat is niet erg, van klusjes kan iedereen leren. Ook in ontwikkelingslanden doen kinderen zulke klusjes. Zij helpen bijvoorbeeld hun ouders op het land, of leren spelenderwijs een rieten mand in elkaar vlechten. Dit werk is niet slecht voor kinderen.

Wanneer is werken dan slecht voor een kind?
Werken is slecht wanneer kinderen daar lichamelijke of geestelijke klachten door krijgen. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer het werk veel te zwaar is voor een klein kind, denk maar aan het sjouwen van zware bakstenen de hele dag. Of als ze moeten werken in een glasfabriek waarbij de grond bezaaid ligt met glas en kinderen geen schoenen dragen. En waar ze met gloeiend hete ovens in aanraking komen.

Werk is ook slecht als ze met gevaarlijk gereedschap moeten werken waaraan ze zichzelf kunnen verwonden, bijvoorbeeld op suikerriet- of bananenplantages. Er zijn nog veel andere vormen van gevaarlijke of veel te zware kinderarbeid te noemen. Kinderen lopen geestelijke schade op als ze bijvoorbeeld gedwongen worden sex te hebben voor geld (prostitutie). Of als ze in schuldslavernij moeten werken, wat een uitzichtloze situatie is.

Veel kinderen kunnen, doordat ze moeten werken, niet naar school. Dat betekent dat een kind zijn hele leven dat werk zal moeten blijven doen, omdat het niets anders kan. Ze hebben namelijk niets anders geleerd. Eigenlijk noemen we dit geen kinderarbeid maar kinderslavernij.

Maar er zijn toch ook kinderen die werken én naar school gaan?
Dat klopt, bijna de helft van alle werkende kinderen gaat ook naar school. Veel van deze kinderen spelen het klaar om naar school te gaan omdat ze er een baantje bij hebben, waarmee zijzelf en hun gezin kunnen overleven. School en werk lijkt de beste combinatie te zijn: naast werken zouden alle kinderen moeten leren lezen, schrijven en rekenen om voor zichzelf te kunnen opkomen. Denk maar aan het lezen van je eigen arbeidscontract, van wetten en regels, het kunnen uitrekenen wat je verdiend hebt deze maand, etc. Het maakt kinderen ook mondiger waardoor ze minder te beïnvloeden zijn door hun werkgevers en zelfstandig beslissingen kunnen nemen.

Wat zijn de belangrijkste oorzaken van kinderarbeid?
Armoede, bevolkingsgroei en een slecht onderwijssysteem worden als voornaamste oorzaken van kinderarbeid genoemd. Maar ook veranderingen in het productieproces - uitbesteding van arbeid aan lagelonenlanden, waar bedrijfjes op leven en dood met elkaar concurreren - dragen bij aan het probleem. Wij, Westerse consumenten, dragen ook bij aan het probleem: wij willen steeds goedkopere producten waardoor het werk ook uitbesteed wordt aan lage lonen landen.

Zijn er dan geen wetten of regels die kinderarbeid verbieden?
Jazeker wel. In veel landen staat in de wet dat kinderen onder de 14 jaar niet mogen werken, en onder de 16 (soms 18 jaar) geen gevaarlijk werk mogen doen, zoals vechten als soldaat, werken als prostituee of bijvoorbeeld werken met chemicaliën. Een land als India heeft een prima wetgeving. Dat juist daar de meeste kinderen ter wereld werken is te verklaren doordat er te weinig toezicht is. Er zijn niet genoeg arbeidsinspecteurs om alle werkplekken te controleren. Een bijkomend probleem is ook dat politieagenten corrupt zijn, en zij de werkgevers vaak beschermen en niet voor de kinderen opkomen.
Naast de landelijke wetten, hebben de Verenigde Naties ook een verdrag opgesteld om kinderen te beschermen, en wel het Verdrag van de Rechten van het Kind.

Wat houdt het Verdrag van de Rechten van het Kind in?
Het Verdrag van de Rechten van het Kind werd op 20 november 1989 vastgesteld door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. In totaal 191 landen ratificeerden het verdrag, alleen Somalië (in Oost-Afrika) en de Verenigde Staten hebben (nog) geen handtekening gezet. Omdat het compleet uitbannen van alle vormen van kinderarbeid onhaalbaar is, en het ‘te allen tijde verbieden van kinderarbeid' een achterhaald standpunt blijkt te zijn, heeft de VN in juli 1999 een nieuwe conventie aangenomen: het verbieden van de ‘ergste vormen van kinderarbeid'. Onder ‘erg' wordt verstaan: prostitutie, slavernij, schuldslavernij en fysiek gevaarlijk werk.

Hoe zit het met de regels in Nederland?
In Nederland zijn alle kinderen tot en met 16 jaar verplicht om naar school te gaan en mogen ze geen echte baan hebben. Wel mogen kinderen van 13 en 14 jaar maximaal twee uur per dag tegen betaling klusjes in en om het huis doen, zoals oppassen, auto's wassen en folders bezorgen. Op zaterdag mogen zij maximaal 6 uur per dag, en in de vakantie maximaal 7 uur per dag ander licht werk doen, zoals vakken vullen in de supermarkt. Vanaf 15 jaar mag je in Nederland ook een krantenwijk hebben.

Moeten we dan niet alles doen om kinderarbeid overal te verbieden?
Dit is wat heel veel organisaties in Europa en de Verenigde Staten jarenlang hebben geprobeerd. Maar de conclusie van deze jarenlange strijd is eigenlijk dat het niet echt gewerkt heeft. Het aantal werkende kinderen stijgt nog steeds, en het percentage kinderen dat onder zeer slechte omstandigheden moet werken is alleen maar toegenomen. Met andere woorden: er vindt een verschuiving plaats van minder erge vormen van kinderarbeid naar de allerergste vorm; kinderslavernij. En dat kan nooit de bedoeling zijn geweest van de goedbedoelde campagnes van Westerse organisaties.

Hoe zit het dan met boycots van producten die door kinderen gemaakt zijn?
Een boycot is niet de oplossing, in tegenstelling, het werkt vaak averechts. Een voorbeeld hiervan is de textielindustrie in Bangladesh, 1995. Amerika heeft toen de Bengaalse overheid onder druk gezet en gezegd dat als deze kinderarbeid niet zou aanpakken, Amerika hun textiel zou boycotten. Het gevolg was dat meer dan 50.000 werkende kinderen van onder de 14 jaar op straat kwamen te staan. Deze kinderen waren afhankelijk van hun werk in de textielfabrieken (waar ze overigens onder redelijk goede omstandigheden werkten), en om toch geld te kunnen verdienen om eten te kunnen kopen, kwamen zij in slechtere baantjes terecht, zoals prostitutie. Dit is duidelijk een voorbeeld van verschuiving van kinderarbeid naar kinderslavernij. En hoewel er veel geld was uitgetrokken om te zorgen dat deze kinderen naar school konden gaan, bleek bij een onderzoek een jaar later dat vrijwel geen van deze kinderen naar school ging. Bij de keuze tussen werken om te overleven, of met honger naar school te gaan, kiezen de meeste kinderen en hun ouders toch voor het werk.

Het lijkt een uitzichtloze situatie, hoe moet het dan?
Er ontstaat steeds meer een nieuwe tendens, namelijk dat men vindt dat kinderarbeid niet verboden moet worden, maar "beter geregeld" moet worden. Met andere woorden: dat kinderen die werken de juiste bescherming moeten krijgen, dat ze kunnen werken onder veilige omstandigheden, tegen een redelijk inkomen en altijd in combinatie met scholing.
We moeten kinderen in arme omstandigheden dus juist toestaan om een baantje te hebben, zodat hij of zij kan bijdragen aan het gezinsinkomen, als dit betekent dat ze daarnaast ook onderwijs krijgen, en daarmee een kans hebben op een beter leven.

Hoe weet ik zeker dat het geld terecht komt bij de projecten van ChildRight en dat die projecten betrouwbaar zijn?
ChildRight is een stichting, een organisatie zonder winstoogmerk en betracht volledige openheid over haar missie, programma, activiteiten en financiën. Je kan dit nalezen op onze website www.childright.nl. Alle projecten worden financieel gecontroleerd. Ook wordt er gebruik gemaakt van een evaluatiesysteem bij elk project en worden de projecten bezocht door medewerkers van ChildRight.

Noem eens een paar bezigheden van ChildRight in Nederland?
• in 2005 en 2006 organiseerde ChildRight een spectaculaire veilingavond Art for Dreams met diverse grote optredens in Amsterdam. Hier werden door bekende Nederlanders en beroemde kunstenaars gemaakte kunstwerken geveild aan het grote publiek. De opbrengst is gebruikt voor het bouwen van een opvangtehuis in Kenia (2005) en het opzetten van een bevrijdingsteam & de bouw van een ziekenhuis in Ghana (2006).
• Ook heeft Childright een nieuwe documentaire gemaakt die op 5 december 2006 bij het programma Warzone op NL 3 uitgezonden wordt. De ongeveer 50 minuten durende documentaire gaat over kindslaven in de Ivoorkust die op cacaoplantages moeten werken. Een voormalige kindslaaf vertelt aan de hand van een bezoek aan de Ivoorkust, zijn geboortedorp en zijn familieleden, hoe deze periode in zijn leven eruit gezien heeft.
• Ook geeft ChildRight voorlichting. Zo chat Childright met kinderen over het werk dat zij doet en natuurlijk over kinderrechten en de problematiek van kinderexploitatie. Dat doet zij in het virtuele Habbo hotel. Op maandag, woensdag en vrijdag vinden deze chat sessies in de informatiebus plaats.