Publicatieverslag kinderhuis Sunaulo

Publicatieverslag kinderhuis Sunaulo

Ter informatie van het bestuur van de stichting ChildRightFund en ter verantwoording van de gang
van zaken in de afgelopen maanden volgt hierbij een verslag van de gebeurtenissen in het kinderhuis.

Organisatiestructuur.
Het kinderhuis wordt volgens de Nepalese regels geëxploiteerd door een plaatselijke NGO. Alle NGO’s m.b.t. tot kinderhuizen staan in Nepal onder controle van de Social Welfare Counsel. De SWC bezoekt het huis jaarlijks en houdt dan een zogenaamde audit. In het afgelopen jaar was de uitslag van het onderzoek zeer positief.
De NGO vergadert maandelijks onder leiding van de voorzitter Biraj Basyal. De manager Bala Giri en de plaatselijke representant van ChildRightFund wonen deze vergaderingen bij. In het sponsorcontract zijn voorwaarden opgenomen voor het handelen van de NGO en voor de verplichtingen m.b.t. het informeren en adviseren van CR.
De coördinatoren van ChildRightFund voor dit project brengen regelmatig een bezoek aan het kinderhuis. Zij doen dit op eigen kosten als bijdrage aan het project. Hieronder volgt hun laatste verslag.

Bezoek en onderzoek.
Als ChildRight-coördinator van het kinderhuis hebben we het kinderhuis al vele malen bezocht.
De laatste keer in maart 2010. Deze keer kregen we te maken met verontrustende berichten.
Bij onze aankomst in Kathmandu werd ons meegedeeld door onze ChildRightFund representant dat de twee zelfstandig wonende kinderen Anil en Shiva hem hadden verteld dat Bala grote betalingsachterstand had bij de groenteboer en bij de school. Hij zou ook vaak met vrienden in het huis kaartspelen, drugs gebruiken en naar het casino in een hotel gaan. Deze berichten verontrustten ons erg.
We hebben de hele week besteed aan gesprekken en aan onderzoek.

De volgende dag gingen we direct naar in het kinderhuis. Alles was heel normaal. We werden verwelkomd en de kinderen zagen er goed uit. Bala was niet aanwezig, omdat hij zijn zieke moeder in Pokhara bezocht. We hebben dat geverifieerd: zijn moeder werd geopereerd. We hadden de gelegenheid om uitgebreid met de kinderen en de didi’s te praten. Er kwamen geen verontrustende verhalen: wel enig geklaag over gebrek aan nieuwe kleren en over de kapotte wasmachine. De kinderen bevestigden het bezoek van vrienden, die kwamen kaarten. ’s Middags zijn we naar de school gegaan om na te gaan of er regelmatig werd betaald. De leraar (de nieuwe directeur was nog niet aanwezig) vertelde dat er geen problemen waren met de betalingen. We spraken af om de volgende dag terug te komen om met de boekhouder te praten. De school zou voor schriftelijke informatie zorgen.
De volgende dag hebben we het kinderhuis weer bezocht en we zijn ook naar de kamer van Anil en Shiva gegaan. We vroegen uiteraard hoe zij aan de informatie over de betalingsachterstand kwamen. De school gaf immers een ander verhaal. Ze hielden voet bij stuk over de waarheid van hun informatie. Shiva werkt enige uren op de school en hij kreeg geen salaris, omdat SPB niet betaalde.
We hadden geen tijd om met de groenteboer te praten. Anil en Shiva bevestigden ook dat er vaak vrienden kwamen. Ze vertelden dat ze van Bala niet het beloofde geld voor hun huur en hun school kregen. We veronderstelden dat het ook mogelijk zou zijn dat ze een soort “wraak” wilden nemen op Bala. In Nepal is alles mogelijk.

Het volgende bezoek aan de school leverde een schriftelijke verklaring op met alle betalingen die Bala had gedaan. Zag er prima uit: er was slechts een zeer klein bedrag aan “achterstand”.
Nogmaals bezoeken we onze representant en vertellen hem onze bevindingen. Hij weet nu ook niet meer wie hij moet vertrouwen. ’s-Middags hebben we een afspraak gemaakt met een lid van de NGO.
Hij bevestigt het bezoek van vrienden aan Bala. Nu is het op zich niet zo ongebruikelijk dat Bala vrienden ontvangt, maar hij had bij een bezoek aan het huis de ervaring dat het geen goede vrienden waren.
Daags daarop ontmoeten we Bala in het kinderhuis. Hij maakt een goede indruk. We confronteren hem met de verhalen en met de mogelijke betalingsachterstand. Hij ontkent dat er betalingsachterstand is. We vragen hem om alle bankafschriften. Die krijgen we enige dagen later. We controleren steekproefsgewijs de boekhouding en bonnetjes. Geen verontrustende zaken aangetroffen. We eisen dat Bala’s vrouw, die volgens de kinderen regelmatig in het kinderhuis komt en zich daar door haar
optreden niet geliefd maakt, om haar niet meer in het kinderhuis toe te laten. Hij vraagt of we mee gaan naar zijn huis om haar dit zelf te vertellen. Hij is het er overigens helemaal mee eens, maar Bala’s vrouw doet niet wat hij zegt. We gaan dus op pad om haar mee te delen dat ze niet welkom is om in het huis manager te gaan spelen. Ze is heel meegaand, zal het niet meer doen, begrijpt het allemaal en we krijgen van haar te eten. Noedels.
Wanneer we over de vrienden beginnen te praten aarzelt hij om hun bezoek te bevestigen. Hij is duidelijk niet open.

Nadien volgt een gesprek in Thamel met Biraj, de voorzitter van de NGO. Hij geeft geen slechte informatie over het kinderhuis. We spreken met hem af dat we de betalingen van huur, school en groenteboer voortaan direct via hem willen laten lopen. Bala krijgt dan alleen geld voor de overige zaken na overleg van de boekhoudkundige verantwoording. Dat vindt hij prima. Er is volgens hem geen huurachterstand.

We ontmoeten, samen met onze representant, een belangrijk en invloedrijk persoon. Deze heeft ook connecties met onze NGO. We vertellen hem al onze bevindingen. We besluiten om Anil en Shiva te vragen om bij het gesprek te komen en later om ook Bala erbij uit te nodigen. Dan kunnen we alles gezamenlijk bespreken. Anil en Shiva komen en ze bevestigen hun verhaal nogmaals: Bala zit volgens hen te knoeien. Het gesprek met Bala komt niet meer tot stand.

Hoewel de verhalen niet echt verontrustend lijken besluiten om tijdelijk een manager naast Bala het kinderhuis te laten runnen. Hij kan dan na een half jaar zijn bevinding meedelen. We weten dan zeker of alles goed loopt. De betalingen aan de groenteboer zullen we in overleg met Bala verder na laten gaan. Aldus ons actieplan voordat we weer in het vliegtuig stappen.

Verloop actieplan.
Wim heeft gesprekken met Bala en met de groenteboer. Hij laat zich vergezellen van zijn nepalese collega. Ze komen er niet uit: Bala beweert bijna alles te hebben betaald, terwijl de groenteboerdat onkent en “bewijst” met vodjes papier uit zijn broekzak. Bala heeft altijd laten tekenen voor de betalingen: de groenteboer beweert dat dat onder druk is gebeurd en blijkt niet te weten wat hij heeft getekend.

Het duurt enige tijd voordat we over een goede tijdelijke manager kunnen beschikken. Zijn naam is Bharat Badal en hij heeft ervaring met kinderhuizen. Spreekt redelijk goed engels. Hij heeft heel goede aanbevelingen. Wij stellen hem dus voor aan de NGO in een mail aan Biraj. Biraj accepteert geen tijdelijke manager. Hij wil alles, zelfs Bala ontslaan, maar geen tijdelijke aanstelling van Bharat. In latere mails, kraakt hij Bharat helemaal af. Hij verwijt hem maoïst te zijn. Het blijkt dat Bharat in
een voor hem “vijandig” netwerk hoort. Zo is Nepal nu eenmaal.

In een NGO bijeenkomst schoffeert Biraj onze representant heel erg. Hij besluit daar niet meer naar toe te gaan. We blijven achter onze nieuwe tijdelijke manager staan.

Op ons verzoek gaat Bharat toch naar het kinderhuis: namens ChildRightFund en niet namens de NGO. Hij heeft van ons een aanstellingsbrief. Wanneer hij daar aankomt belt Bala naar Biraj. Die komt direct naar het huis, verscheurt de brief en gooit hem eruit.

Bharat onderneemt verschillende acties. Hij praat met de NGO leden en deze zeggen dat ze het een goede zaak vinden dat hij tijdelijk manager wordt. Ze staan achter hem. Ze hebben echter niet de power om op de volgende NGO bijeenkomst hun standpunt naar voren te brengen. We overleggen intensief met onze mensen in Nepal en besluiten een brief naar de SWC te sturen, met daarin het verzoek om poolshoogte te komen nemen in het huis en de aanstelling van Bharat af te dwingen. Ook het CDO wordt door ons op de hoogte gesteld. We schakelen de SWC in, omdat de reactie van Biraj uitzonderlijk is en omdat daarmee het vermoeden toeneemt dat er iets niet in de haak is. Bharat brengt vele bezoeken aan het SWC om de brief te ondersteunen. Het SWC besluit een onderzoek in te gaan stellen.

In die tussentijd mailt Bala met al zijn bekenden in Nederland en België met het verhaal dat ChildRightFund geen sponsorgeld meer geeft. Hij probeert geld in te zamelen. Zo komen de verhalen op gang over het in gebreke zijn van ChildRightFund. Ook Biraj onderneemt dit soort acties. Het lukt Bala zowaar om nog € 1000,- te cashen.

De SWC heeft inmiddels het kinderhuis bezocht en staan achter het tijdelijk managerschap van Bharat. Nu moet ook Biraj zijn tijdelijk managerschap wel accepteren. De SWC heeft ook een gesprek gehad met Biraj als voorzitter van de NGO en hem op zijn verantwoordelijkheid gewezen.

Nieuw management.
Begin augustus is Bharat aan zijn taak begonnen. Bala bleek er niet meer te zijn: volgens de berichten is hij weg en heeft het laatste sponsorgeld meegenomen. Ook kleding en inventaris bleek geminimaliseerd. Dit is een groot financieel verlies voor het huis. Ook Shreekanta is met Bala vertrokken. Dit bevestigt dat Bala zijn functioneren absoluut verkeerd en frauduleus is geweest. De politie stelt een onderzoek in naar zijn verblijfplaats.

Toen Bharat aankwam was Bala’s vrouw aanwezig. Ze probeerde eerst om hem met een grote mond de deur te wijzen. Dat lukte uiteraard niet. Toen hij vertelde van de steun van de SWC en van Biraj bond ze in. Bharat blijft nu slapen in het kinderhuis. De oudere kinderen Anil en Shiva helpen hem uitstekend.

Gedurende dit proces hebben we veel mailtjes van kinderen gekregen. Ze vroegen ons om hulp ,hoewel ze dat door Bala ten strengste was verboden. Later bleek dat druk van Bala op de kinderen om niet met ons en anderen te praten erg groot is geweest. Het mailverkeer met onze Nepalese netwerk was zeer intensief.

Het onderstaande mailtje van één van de kinderen dd. 7 augustus 2010 is hiervan een voorbeeld:
Respected frits,
Thank you a lot. I and all the children are happy now. Thank you very much.
how are U? I hope u are fine there.He is a nice person. I like him very much.i hope now the hostel will run nicely.please tell to joke hi from my side.keep on touching . THANK YOU VERY VERY MUCH.

In mei is ook een oud vrijwilliger naar Nepal afgereisd. Zijn bevindingen hebben ons geholpen om beslissingen te nemen.

Toekomst.
Het kinderhuis staat er weer. De berichten over de aanpak en het functioneren van Bharat Badal zijn uitstekend. De komende tijd zal er veel aandacht moeten zijn voor de reorganisatie van de NGO en voor het op orde brengen van de financiën. Gelukkig hebben we de volle steun van de sponsor.

Aldus het verslag van een bewogen tijd,

Frits en Joke Bakker,
16 augustus 2010.